نوشته‌ها

دستور تهیه خل الخمر یا سرکه طبی:

diabetes2

روش های مختلفی برای تولید سرکه ذکر شده است اما ساده ترین و کوتاهترین روش را از کتاب آبدست طبیب استاد عبادیانی ذکر می کنیم:

ابتدا باید عصاره انگور را با هر وسیله ای اعم از دستگاه یا پرس گرفت. به ازای هر ۱۰ کیلوگرم از آب انگور لازم است مقدار ۱ کیلوگرم سرکه تند افزوده و مجموع را در ظرف سفالین بریزید. این ظرف می تواند کوزه یا خم باشد .
به هر حال باید سر ظرف را با گل بگیرند و چهل روز در آفتاب قرار دهند

منبع:
محمد عبادیانی، داروهای آبدست طبیب در مکتب طب ایرانی، ص:۶۵

انواع سکنجبین طبی از دیدگاه طب سنتی ایران

diabetes2

از میان هزار و دویست و شصت نوع سکنجبین طبی موجود در طب سنتی ایران، در این نوشتار به چند نوع آن که کاربرد بیشتری در پزشکی امروز دارد اشاره می شود:

سکنجبین ساده:
این نوع سکنجبین که ماده اصلی تمام سکنجبین ها است حاوی شکر و سرکه است. از سکنجبین ساده در درمان تب های گرم و تسکین تشنگی آنها و تفتیح سده ها و از بین بردن بلغم صفرا استفاده می شود.

سکنجبین عسلی:
این نوع سکنجبین حاوی عسل و سرکه است. سکنجبین عسلی را در بیماری های بلغمی و تب های کهنه و تقویت معده و کبد و تفتیح سسد آن به کار می رود.

سکنجبین اصولی:
این نوع سکنجبین حاوی پوست ریشه کبر، پوست ریشه کرفس، پوست ریشه کاسنی، پوست ریشه رازیانه و امثال اینها است. سکنجبین اصولی را در رابطه با بیماری های کبد و معده استفاده می شود.

سکنجبین افتیمونی:
این نوع از سکنجبین حاوی افتیمون و بسفایج است. گرچه بنابر نیاز اقلام دیگری هم به آن اضافه می شود لیکن اصل و اساس در تهیه آن دو مورد یاد شده است. مصرف سکنجبین افتیمونی بیشتر در مواردی که ماءالجبن تجویز می شود، داده می شود. همچنین در بیماری های سوداوی کاربرد دارد.

سکنجبین بزوری:
این نوع سکنجبین حاوی بزوراتی از قبیل تخم کاسنی، تخم رازیانه، تخم انیسون، تخم کشوث، تخم خربزه، تخم خیارین و تخم کرفس است و اقلام دیگر هم بنا به نیاز به آن اضافه می شود. سکنجبین بزوری بیشتر در تب های گرم و مرکب، استسقا، سدد کبد و طحال، تسکین تشنگی در تب ها، و ضعف معده کاربرد دارد.

سکنجبین راسنی:
این نوع سکنجبین حاوی راسن است و برای برخی موارد از پوست ریشه بادیان، پوست ریشه کرفس، تخم بادیان و انیسون نیز در تهیه این نوع سکنجبین استفاده می شود. سکنجبین راسنی موارد استفاده زیادی دارد ازجمله در بیماری های قفسه سینه و ریه که ناشی از رطوبت غلیظ و لزج باشد. دردهای مفصلی، تقویت اعضای رئیسه (قلب، کبد، مغز)، احتباس حیض، شکست سنگ های کلیه و مثانه، تقویت معده و تفتیح سده کبد و طحال کاربرد دارد.

سکنجبین راوندی:
این نوع سکنجبین حاوی ریوند چینی است و برای تقویت و کارایی بیشتر از تربد، بسفایج، تخم کاسنی، تخم شاهتره، کشوث، غاریقون و زنجبیل در تهیه آن استفاده می شود. سکنجبین راوندی در درمان یرقان، دردهای کبد ناشی از حرارت و رفع یبوست مفید است.

سکنجبین رمانی:
این نوع سکنجبین حاوی آب انار ترش و شیرین و تمرهندی است. سکنجبین رمانی در درمان تب های کهنه و مزمن و همچنین در بیماری های کبد و معده مورد استفاده قرار می گیرد.

سکنجبین سفرجلی:
این نوع سکنجبین حاوی آب به است. در درمان بیماری های معده که گرمی و حرارت زیاد نداشته باشد بسیار مفید است. همچنین در تحریک اشتها و تقویت معده و تفتیح سده کبدی بسیار تأثیرگذار است.

سکنجبین عنصلی:
این نوع سکنجبین حاوی عنصل یا سرکه عنصل است. سکنجبین عنصلی در درمان بیماری های ریه مانند آسم، تنگی نفس، سرفه بلغمی و استسقا مفید است.

سکنجبین کبری:
این نوع سکنجبین حاوی ریشه کبر است. سکنجبین کبری را در درمان تب های بلغمی و تفتیح سدد کبد و طحال به کار می برند.

منبع:
محمد عبادیانی، داروهای آبدست طبیب در مکتب طب ایرانی، ص: ۸۹-۹۰

توجه: موارد فوق تنها جهت مطالعه و افزایش معلومات عمومی است و به صورت خلاصه نوشته شده. هیچ گاه خود را از توصیه های پزشک محروم نسازید.

فواید و کاربردهای سرکه (خل) از دیدگاه طب سنتی ایران و طرز تهیه سرکه

107827
سرکه (خل)

سرکه ای که از انگور تهیه می شود مرکب القوی و در دوم سرد و خشک است. البته برخی از حکما خشکی سرکه انگوری را تا درجه سوم ذکر کرده اند.

سرکه انجیری، اناری و نارگیلی، دارای طبیعت گرم و خشک هستند.

نکته قابل توجه آن است که در طب وقتی از سرکه بحث می شود منظور سرکه انگوری است و سایر اقسام سرکه را با پسوند آن نام می برند.
سرکه به عنوان آبدست طبیب:

برخی از خواص مهم سرکه:
سرکه سریع النفوذ و رساننده قوای ادویه به اعضا است.
سرکه لطیف کننده مواد (ملطف) است. اگر مواد غلیظ مانند گوشت گاو یا کله پاچه را با آن بپزند یا همراه آن بنوشند سبب تلطیف و هضم بهتر آن می شود.
سرکه محرک اشتها است.
سرکه جهت کاهش (قطع) صفرا و تفتیح معده و انسداد عروق گوارش و طحال مفید است.
خوردن انجیر و مویزی که در سرکه خیسانیده باشند برای درمان طحال مفید است.

مضرات سرکه:
زیاده روی در مصرف آن برای موارد زیر زیان آور است:
اعصاب و اعضایی که بافت عصبی فراوان دارند مانند معده و رحم
افرادی که درد پشت دارند.
در بعضی افراد باعث بروز زخم های گوارش (سحج) در معده و روده ها می شود.
بدن را لاغر می کند.
نیروی جنسی را ضعیف و حتی قطع می کند
زیاده روی در مصرف آن برای مبتلایان به سوءمزاج سوداوی، سرفه، افرادی که به ضعف بدن و ضعف اعصاب دچارند، افراد لاغر و مبتلایان به نزله، افراد کم خون، پیران و افراد سبزه رو زیان دارد.

دستور تهیه خل الخمر یا سرکه طبی:
ابتدا باید عصاره انگور را با هر وسیله ای اعم از دستگاه یا پرس گرفت. به ازای هر ۱۰ کیلوگرم از آب انگور لازم است مقدار ۱ کیلوگرم سرکه تند افزوده و مجموع را در ظرف سفالین بریزید. این ظرف می تواند کوزه یا خم باشد .
به هر حال باید سر ظرف را با گل بگیرند و چهل روز در آفتاب قرار دهند

منبع:
محمد عبادیانی، داروهای آبدست طبیب در مکتب طب ایرانی، ص:۶۵

دیابت در طب سنتی ایران

diabetes2

بر اساس دستورات طب سنتی ایرانی توجه به شش نکته اصلی برای حفظ سلامتی ضروری است، آب و هوای محل زندگی، خوردنی و آشامیدنی ها، خواب و بیداری، حرکت و سکون، حالات روحی و روانی، احتباس و استفراغ یعنی آنچه باید از بدن دفع شود، همگی مواردی است که رعایت آنها سلامت افراد را تضمین می کند. به طوری که فرد در هر دو حالت سلامتی و بیماری باید تمام این موارد را مد نظر قرار دهد و بیماران دیابتی نیز از آن مستثنی نیستند. قطعا زندگی در مکان هایی با آب و هوای سالم از ابتلای فرد به بسیاری از بیماری ها جلوگیری می کند؛ اما از آنجا که این امر در حال حاضر برای همه افراد ممکن نیست لذا دقت در موارد  دیگر یاد شده به منظور حفظ سلامتی اهمیت می یابد. از این میان می توان به خواب خوب که ازساعت ۹-۱۰شب تا حداقل ۲-۳ صبح است اشاره کرد چرا که هم از دیدگاه طب ایرانی و هم از منظر طب نوین خواب در این زمان باعث رفع فشار وارده بر کبد و  تنظیم تمام دستگاه ها و هورمون های بدن از جمله هورمون‏های تنطیم کننده قند می شود در حالیکه خواب در هیچ زمان دیگری این تاثیر را نخواهد داشت. باید توجه داشت رعایت این اصل اساسی به ویژه برای بیماران دیابتی به ویژه در مراحل ابتدایی بسیار کمک کننده است.

حرکات ورزشی متعادل موجب دفع مواد زاید بدن می شود

ورزش از مهمترین اصول سلامت به ویژه در مبتلایان به دیابت است ورزش باید در حدی باشد که موجب سرخ شدن اندک پوست بدن و تعریق ملایم شده و در فرد احساس ضعف و خستگی ایجاد نکند. به ویژه در بیماران دیابتی که دارو مصرف می کنند فعالیت شدید منجر به افت زیاد قند شده که گاهی عارضه های خطرناکی نیز به دنبال دارد، در حالی که ورزش کردن به صورت متعادل برای این نوع بیماران جهت دفع مواد زاید بدن بسیار ضروری است.این افراد باید به شدت مراقب حالات روحی خود باشند چرا که در بسیاری موارد به دنبال استرس و عصبانیت تنظیم قند در بدن این افراد مختل می شود و اصولا در پاره ای موارد شروع دیابت به دنبال یک شوک عصبی و یا استرس ناگهانی ایجاد می شود که به اصطلاح دیابت عصبی گفته می شود لذا بیماران دیابتی باید تا حد امکان با انجام تمرین های تنفسی و ذهنی خود را آرام نگاه داشته و آرامش خود را حفظ کنند و تحت نظر پزشک از گیاهان دارویی آرام بخش مثل بهارنارنج، بادرنجبویه، بیدمشک و دارچین بهره مند شوند.ممکن است بدن بیماران دیابتی نیاز به پاکسازی های خاصی داشته باشد؛ در موارد ساده می توان این پیرایش را با رژیم های غذایی همچون آش های طبی چون آش آلو، آش آبغوره و آش تمرهندی انجام داد اما در برخی موارد برای انجام این کار به داروهای قوی نیاز است که حتما باید تحت نظر متخصص طب سنتی انجام شود. نکته بسیار مهم در این میان داشتن دفع مناسب و کامل، حداقل یک تا دو بار در روز است

نارنگی

577819902

Tangerine – Mandarin : نارنگي
Citrus Reticulata : نام علمی
Rutaceae : خانواده
نام عربی: کونله

گیاه شناسی:
درخت نارنگي كوچك پر‌شاخه و پربار با برگ‌هاي باريك و نيزه‌اي، ميوه‌ي كوچك و پوست ميوه‌ي آن نارنجي مايل به قرمز، گوشت آن شيرين و ترش و به رنگ زرد مي‌باشد(۱).

ترکیبات شیمیایی:
اسانس پوست نارنگي داراي دی-لیمونن و دی-ال-لیمونن، ترپن ، كارن و لينالول است. در آب نارنگي قند و آمينو اسيد وجود دارد(۱).

خواص درمانی:
نارنگی از نظر منافع نسبت به پرتقال کمتر از پرتقال است(۳-۲) .
نارنگی گر گرفتگی کبد و معده را کم می کند، موجب تسکین تیزی خون و صفرا می‌شود و تشنگی را کم می‌کند. مفرح قلب و ادرار‌آور است و خفقان را از بین می برد(۳-۲).

طبیعت:
طبیعت نارنگی در اول دوم سرد ودر آخر تر است(۲).

مصلح:
مصلح نارنگی عسل و گلنگبین است(۴).

منابع:
۱) معجزات غذایی و درمانی مرکبات(۲) (پرتغال، گريپ ‌فروت و…..)،دکتر محمد دریایی،تجسم خلاق، تهران ۱۳۸۴
۲) حفظ الصحه ناصری ، محمد کاظم گیلانی ، تهران المعی ،۱۳۸۷
۳ ) مروری بر کلیات طب سنتی، دکتر محسن رضایی‌زاده، دکتر رسول چوپانی، دکتر مجید انوشیروانی، موسسه نشر شهر، ویرایش دوم، ۱۳۸۸
۴) تغذیه در طب ایرانی ، اسلامی ، غلامرضا کرد افشاری، حوریه محمدی کناری ، سید سعید اسماعیلی ، نسل نیکان، تهران ۱۳۸۷

زردچوبه

1413806400

نام علمی: Curcuma domestica Va
نام عربی: عروق الصفرا

در کتب سنتی از زردچوبه با نام های عروق الصفرا، حشیشه الصفرا، عروق الزعفران و عروق الصباغین نام برده شده است. به عربی هرد (Hurd) و بقله الخطاطیف گویند (خطاف نام پرستویی است که این پرنده بسیار تیزبین است و سبب آن را این می دانند که از گیاه زردچوبه می خورد زیرا زردچوبه برای افزایش دید مؤثر است).
در برخی کتب سنتی از جمله در تحفه حکیم مؤمن ، مامیران را نوع صغیر گیاه زردچوبه دانسته اند و نام آن را حشیش الخطاف گذاشته اند چون این گیاه نیز برای چشم مفید است.
این گیاه به فارسی زردچوبه، به هندی،هلدی و کرکم (Kurkim) و در انگلیسی به نام های Tumeric و Curcuma شناخته شده است.
زردچوبه ساقه زیرزمینیی یا بیخ گیاهی است از خانواده زنجبیل Zinjiberaceae از جنس Curcuma و نام علمی آن Curcuma domestica Val. است.

مشخصات گیاه شناسی زردچوبه:
زردچوبه گیاهی است علفی، پایا، به ارتفاع ۱-۱/۵ متر (۶ فوت). دارای ریزوم متورمی است که از آن ساقه هوایی خارج می شود.برگ های آن سبز روشن شبیه برگ موز به درازای۰/۱-۵ متراست.
آب و هوای گرم و مرطوب برای رویش آن مناسب است. در نواحی شرق هندوستان، چین و بسیاری از نقاط حاره جنوب آسیا و مالزی پرورش می یابد.
قسمت مورد استفاده گیاه به عنوان ادویه ریزوم گیاه است که معمولا ۱۰-۱۲ ماه پس از کاشت موقع برداشت آن فرا می رسد.
معمولا ریزوم را پس از خارج ساختن از زمین تمیز کرده،ریشه های آن را جدا نموده و خوب با آب می شویند. سپس در آب جوش قرار داده و کمی می جوشانند.بعد در گرمای خورشید به مدت چند روز خشک می کنند.طی این مراحل حدود سه چهارم وزن ریزوم خام از دست می رود.
سطح خارجی ریزوم خشک شده و آماده شده به رنگ قهوه ای مایل به زرد است. بوی آن معطر و تند و طعم آن تلخ است و اگر در دهان گذاشته شود آب دهان زرد می شود.

ریزوم را پس از قطعه قطعه کردن به دو صورت دراز استوانه شکل به طول ۴-۸ سانتی متر و نوع گرد آن که از ریزوم اولیه گیاه به دست می آید به بازار عرضه می کنند که نوع دوم مرغوب تر است.

از نظر مصرف و کاربرد زردچوبه در روزگاران کهن در خاور دور به سبب رنگ زرد و درخشان و زیبایی که تولید می کند در رنگرزی پارچه های ابریشمی و پنبه ای و همچنین در خوراکی ها مورد توجه بوده است. این رنگ زرد درخشان به سبب وجود ماده کورکومین (Curcumin) در ساقه زیرزمینی زردچوبه است. در حال حاضر به عنوان ادویه معطر غذاهای مختلف وهمچنین رنگ آن در طبخ غذا و ساخت کره وپنیر بسیار مورد توجه است. زردچوبه جزء اصلی و مهم پودر معروف کاری است که در غذاهای تند به کار می رود. زردچوبه همچنین در روغن ها به عنوان ماده نگه دارنده کاربرد دارد. روغن زردچوبه بوی معطر تندی را برای خوشبو کننده های هوا، عطرها وصابون ها ایجاد می کند. همچنین به عنوان رنگ در نوشیدنی ها،لوازم آرایشی و داروها بکار می رود.

ترکیبات شیمیایی زردچوبه:
در زردچوبه یک ماده رزینی زرد رنگ و یک ماده نارنجی زرد و قابل تبلور به نام کورکومین (Curcumin) وجود دارد، همچنین حاوی تورمرون (Turmerone)، زینجی برون (Zinjiberone) و نوعی الکل به نام تورمرول (Turmerol) می باشد. از کورکومین در تهیه نوعی کاغذ جهت سنجش PH حلول ها استفاده می شود.
گرد زردچوبه دارای خاصیت آنتی اکسیدان می باشد و این اثر مربوط به فنل کورکوکین است. اسانس بیخ زردچوبه دارای اثر کولرتیک (Choleretic) است یعنی ترشح صفرا از طریق کبد را افزایش می دهد. این عمل به سبب وجود ماده پی تولیل متیل کاریبنول (P-tolylmetylcarbinol) است.ماده رنگی زردچوبه موجب انقباض کیسه صفرا می شود.

مزاج زردچوبه:
مزاج زردچوبه در سوم گرم و خشک است.

خواص و کاربرد زردچوبه از دیدگاه طب سنتی:
جالی بصر یعنی افزاینده حدت بینایی می باشد و عصاره آن روشنایی چشم را زیاد می کند.
گرفتگی ها و انسداد کبد را باز می کند.
برای استسقا (آسیت) و یرقان مفید است.
جویدن آن درد دندان را تسکین می دهد بویژه اگر کمی تفت داده شود و گرم جویده شود.
گرد آن برای خشک کردن زخم ها و استفاده از گرم کرده آن (تکمید) در رفع درد ورم ها مفید است.
اهل هند بلافاصله بعد از حجامت آن را بر موضع می پاشند.

مضرات زردچوبه از دیدگاه طب سنتی ایران:
زردچوبه مضر قلب است
مصلح آن در رفع این ضرر آب لیمو ترش و بالنگ است.

بدل آن مامیران و عاقر قرحا است.

در هندوستان از بیخ زردچوبه به عنوان ادویه معطر،محرک، تونیک، بادشکن، تصفیه کننده خون و تب بر استفاده می شود.
مصرف آن به طور موضعی جهت التیام زخم ها از مارگزیدگی تا آکنه کاربرد داشته و سبب رسیدن دمل می شود.
ساقه زیرزمینی زردچوبه از نظر دارویی مقوی معده، محرک هضم و بادشکن است.
همچنین جهت بند آوردن هر نوع خونریزی کاربرد دارد.
جوشانده آن جهت رفع سوزش چشم وبرخی بیماری های آن مفید است.
در رفع بی نظمی قاعدگی بسیار مؤثر است. جریان گردش خون را افزایش می دهد و در حل کردن لخته خون اثر بارزی دارد.
در هند و چین به علت خاصیت ضد انعقاد خون این گیاه، آن را در مواقع وضع حمل توصیه می کنند.
در چین برای اسهال مصرف می شود و در شبه جزیره مالایا جهت رفع اسهال خونی کاربرد دارد. همچنین برای تسکین درد رماتیسم و سرفه و سل مفید است.
در اندونزی علاوه بر موارد فوق برای معالجه سنگ در بدن و پاک کردن رحم در زایمان کاربرد دارد و به صورت غرغره برای شست و شوی دهان در موارد التهاب لثه مصرف می شود.

زردچوبه در طب نوین:

زردچوبه یا Turmreic در طب نوین به عنوان یک ضد التهاب شناخته شده است بنابراین می تواند در درمان آرتریت و سایر بیماری های التهابی به کار رود.در مطالعات اخیر کورکومین که یکی از مواد شیمیایی فعال در زردچوبه است به عنوان یک ماده مهار کننده فعالیت آنزیم های لیپواکسیناژ و سیکلوکسیناژ شناخته شده است. این دو آنزیم سبب افزایش و تداوم التهاب می شوند. با کاهش اثر این دو آنزیم، کورکومین می تواند التهاب و درد ناشی از آن را کاهش دهد.

در آخرین مطالعات، امکان پیشگیری و درمان آلزهایمر توسط کورکومین در حال بررسی است. بعضی محققین بر این عقیده اند که التهاب در مغز می تواند سبب گسترش آلزهایمر شود. در مطالعات جانوری و آزمایشگاهی دیده شده است مواد شیمیایی موجود در زردچوبه بر روی گذرگاه های مغزی که فکر می کنند سبب جمع آوری پروتئین های مرتبط با بیماری آلزهایمر مؤثر است. در مطالعه دیگری ثابت شده است افراد مسن بین ۶۰ تا ۹۳ ساله ای که در غذای خود از زردچوبه استفاده کرده اند کمتر دچار اختلا ل در توانایی های مغزی از قبیل تفکر، یادگیری، درک، تصور و به خاطر آوردن شده اند.

در برخی مطالعات کورکومین توانسته است شروع، رشد و گسترش انواع متعددی از سرطان ها را مهار کند. این ماده شیمیایی مرگ انواعی از سلول های سرطانی را با تخریب DNA سرعت بخشیده است. کورکومین ممکن است با ایجاد اختلال در شکل گیری میکروتوبول ها در تقسیم سلول های سرطانی مداخله کند و یا با جلوگیری از رشد رگ های خونی که تومور را تغذیه می کنند رشد آن را مهار کند. از آنجا که زردچوبه جذب خوبی از طریق روده ها ندارد می تواند سطح بالا و کافی از مواد شیمیایی خود را جهت سرطان های روده و سایر بیماری های روده مانند کرون فراهم کند.علاوه بر این در آخرین مطالعات،کورکومین توانسته است حساسیت سلول های سرطانی را نسبت به رادیوتراپی افزایش دهد. همچنین باعث افزایش اثر داروهای ضد سرطان شده است.

کورکومین به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی شناخته شده است. آنتی اکسیدان های موجود در زردچوبه می توانند از تخریب مغز،کلیه ها، کبد و ریه ها توسط عواملی مانند داروها،اشعه ها، فلزات سنگین مانند سرب و مواد شیمیایی جلوگیری کنند.

در بررسی های آزمایشگاهی روی حیوانات مبتلا به دیابت،زردچوبه توانست سطح چربی خون را پایین بیاورد. یک تئوری در این زمینه بیان می کند کاهش قند خون به دنبال تأثیر زردچوبه در افزایش مصرف قند توسط سلول های خونی می باشد و یا ممکن است آنزیم هایی که سبب تبدیل کربوهیدرات ها به قند می شوند را مهار کند. اثر آنتی اکسیدانی زردچوبه در بیماران دیابتی هم نقش مؤثری داشته و سبب کاهش تخریب کلیه ها و آسیب های شبکیه در این افراد می شود.

کاهش سطح کلسترول به دنبال افزایش شکست آن ویا به دلیل جذب سریع کلسترول توسط زردچوبه است. این گیاه می تواند با افزایش تولید صفرا مصرف کلسترول بدن را بالا برده و سطح خونی کلسترول را کاهش دهد.

علی رغم مطالعات مغایر در زمینه تأثیرات زردچوبه در بیماری های تنفسی و برونشیت، تحقیقات اخیر آزمایشگاهی نشان داده اند که کورکومین پتانسیل خوبی در درمان برخی از انواع وراثتی آنها مانند سیستیک فیبروزیس دارد.

کورکومین و سایر مواد شیمیایی موجود در زردچوبه می توانند میزان ترشح موکوس های ریوی را افزایش داده و به این دلیل از غلظت و ضخامت موکوس ها کاسته و آنها را به راحتی از ریه پاکسازی کنند. علاوه بر این اثر ضد التهابی ریه نیز در این بین نقش مهمی ایفا کرده و میزان احتقان ریوی ناشی از التهاب را کاهش می دهد.

در مطالعات آزمایشگاهی و جانوری زردچوبه تأثیر زیادی علیه گروه وسیعی از ارگانیسم های بیماری زا داشته است.
در یک مطالعه با بررسی ۲۵ محصول گیاهی، زردچوبه مؤثرترین گیاه در نابودی هلیکوباکترپیلوری که باعث زخم و ناراحتی های معدی است بوده است. همچنین سبب جلوگیری از چسبیدن این باکتری به دیواره معده است.

علاوه بر این مواد شیمیایی موجود در زردچوبه اثرات ضد قارچی و ضد انگل های روده مانند ژیاردیا لامبیا از خود بروز داده است. زردچوبه ممکن است به عنوان یک ضد ویروس نیز عمل کند اگرچه در مطالعات آزمایشگاهی تأثیر آن روی HIV (ویروس عامل بیماری ایدز) به صورت قاطع نبوده است.

زردچوبه می تواند به صورت پودر و یا مخلوط با روغن و یا پماد در درمان زخم های ناشی از بریدگی و خراش ها و سایر بیماری های پوستی مانند آکنه درماتیک و راش های پوشک اطفال (diaperash) و پسوزیاریس به کار رود. اثرات ضد التهاب و ضد عفونت زردچوبه نیز التهاب زخم ها را کم کرده و از عفونی شدن آنها پیشگیری می کند. در مطالعات جانوری کاربرد آن توانسته است بهبود زخم ها را سرعت بخشیده و روند درمان آنها را کامل تر کند.

میزان مصرف زردچوبه:
به عنوان یک طعم دهنده در میزان های متفاوت و د رسنین مختلف مصرف می شود. در مطالعات بالینی انسانی دوز خوراکی آن از ۵۰۰ میلی گرم بوده است. با مصرف دوز روزانه حد اکثر تا ۸۰۰۰ میلی گرم برای مدت طولانی حدود ۳ ماه عارضه جانبی آشکاری نداشته است.
در مصارف موضعی به صورت پماد و یا روغن هایی بر پایه زردچوبه می تواند به میزان نیاز مصرف شود. پمادهای ساخته شده از پودر زردچوبه و یا آب تازه ریشه آن می تواند به طور مستقیم روی پوست استفاده شود. مصرف طولانی مدت موضعی آن، رنگ زردی روی پوست به جا می گذارد که به سختی برطرف می شود.

موارد منع مصرف زردچوبه:
در دوزهای بالای مصرف، زردچوبه می تواند سطح اسید معده را بالا برده و زخم های معده را بدتر کند. بنابراین افراد با زخم های گوارشی از مصرف آ ن در میزان بالا اجتناب کنند. به دلیل خاصیت افزاینده صفرای آن می تواند سبب بزرگ شدن کیسه صفرا و همچنین افزایش شانس مسدود شدن آن شود. بنابراین از مصرف آن در بیماری های کیسه صفرا اجتناب شود.

در طب سنتی زردچوبه به عنوان یک کاهش دهنده کرامپ های دوران قاعدگی و شروع قاعدگی در هنگام تأخیر آن کاربرد دارد، بخشی از این تأثیرات می تواند سبب فشرده شدن رحم و از دست دادن حمل حین بارداری شود. البته بعید است مقادیر معمول مصرف در آشپزی دارای چنین عوارضی باشد اما دریافت میزان زیاد آن در بارداری توصیه نمی شود.

اطلاعات کافی مبنی بر اثرات زردچوبه روی جنین و یا در حین شیردهی در دسترس نیست. مقادیر معمول مصرف در آشپزی خطری برای مادر و بچه به همراه ندارد اما از مصرف مکمل های آن در شیردهی اجتناب شود.

عوارض جانبی زردچوبه:
مصرف مقادیر زیاد آن می تواند سبب ناراحتی های گوارشی شامل اختلال هضم، تهوع و دردهای معده شود. استفاده خوراکی هرکدام از قسمت های گیاه یا استنشاق پودر آن باعث ایجاد واکنش های آلرژیک است. واکنش های موضعی مانند کهیر، قرمزی و تورم و واکنش های خفیف به صورت ترشحات بینی، عطسه و اشک ریزش و مواد جدی تر به صورت مشکلات تنفسی و تورم گلو است.

تداخلات دارویی زردچوبه:
مصرف زردچوبه می تواند زمان لخته شدن خون را افزایش دهد لذا مصرف آن همراه با داروهای ضد لخته و ضد پلاکت (مانند هپارین و وارفارین) می تواند موجب افزایش اثر آنها وخونریزی های غیر قابل کنترل شود. اگر زردچوبه به صورت خوراکی دریافت شود می تواند میزان اسید معده را تغییر داده و در عمل داروهای مسدود کننده گیرنده هیستامین ۲-(مانند سایمتیدین، فاموتیدین، رانیتیدین) و مهار کننده های پمپ پروتون (مانند امپرازول، پرواسید) اختلال ایجاد کند. زردچوبه دارای اثر کاهنده قند خون است بنابراین می تواند اثر داروهای دیابت مانند متفورمین، گلیمراید و….انسولین را شدت ببخشد.
از مصرف همزمان زردچوبه وآسپرین اجتناب شود زیرا هر دو زمان اخته شدن خون را افزایش می دهند. بعلت توانایی زردچوبه در افزایش اسید و ترشحات معده این گیاه می تواند در اثر داروهای آنتی اسید اختلال ایجاد کند.

خلاصه:
زردچوبه حاوی مواد شیمیایی با اثرات ضد التهاب و آنتی اکسیدان است.
این خواص می تواند از تخریب بافتی ارگان های مختلف مانند کبد که توسط مصرف داروهایی مثل استامینوفن و سایر مواد شیمیایی ایجاد می شود پیشگیری کند.
همچنین می تواند جهت درمان آرتریت و سایر بیماری های التهابیو سرطان مفید باشد.
بنظر می رسد اثر کاهنده بر روی قند خون و کلسترول خون داشته باشد.
همچنین می تواند بعنوان یک ضد عفونت خوب در نظر گرفته شود.
در بیماری های معده و کیسه صفرا مصرف نشود، زیرا تولید اسید معده و صفرا افزایش می دهد.
زنان باردار به علت افزایش خطر سقط از دریافت مقادیر بالای آن اجتناب کنند.
مکمل های آن در شیردهی توصیه نمی شوند.
واکنش های آلرژیک در مصارف موضعی خوراکی و استنشاقی آن محتمل است.
مصرف همزمان آن با داروهای ضد پلاکت و ضد لخته شدن خون شانس خونریزی را افزایش می دهد.
همچنین اثر کاهنده قند خون آن باعث شدت اثر داروهای دیابت می شود.

نشست مشترک مسؤولین شهرداری منطقه چهار و دانشکده طب سنتی

IMG_5027

به گزارش روابط عمومی دانشکده طب سنتی، مهندس عرب شهردار ناحیه سه منطقه چهار و هیأت همراه ایشان روز چهارشنبه ۱۳ مردادماه از ساختمان هروی دانشکده طب سنتی بازدید کردند.

در ابتدای این دیدار، نشستی با حضور دکتر رضایی زاده رییس دانشکده طب سنتی برگزار شد

دکتر رضایی زاده در آغاز با تأکید بر این مطلب که آموزه های طب سنتی به لحاظ پیشینه فرهنگی، تاریخی و تمدنی ایران از اهمیت بسزایی برخوردار است، تصریح کرد: نگاه دانشکده طب سنتی به این آموزه ها نگاهی علمی، اخلاقی و پژوهش محور است

رییس دانشکده طب سنتی در ادامه افزود: متأسفانه درجامعه مشکلات عدیده ای در این حوزه وجود دارد. ورود آسان به عرصه طب سنتی و ادعاهای غیرعلمی و شارلاتانیزم که منجر به سوء استفاده های  کلان شده است و همچنین مداخله  در امور پزشکی که گاه صدمات جبران ناپذیری به روند درمان بیماران وارد کرده است، کار ما را به مراتب سخت تر و حیاتی تر می کند

مهندس عرب شهردار منطقه چهار ضمن ابراز خرسندی از برگزاری این نشست، طب سنتی را دارای قابلیت های بالقوه بسیار زیادی برای گسترش در جامعه دانست و افزود: متأسفانه طب سنتی خوب معرفی نشده و اطلاعات درست و نادرست در این حوزه در بسیاری موارد قابل تشخیص نیست

شهردار منطقه چهار با تأکید بر لزوم افزایش و گسترش آموزش در این حوزه، بهره گیری از امکانات موجود در شهرداری و به ویژه سرای محله را در برگزاری نمایشگاه ها و کارگاه ها برای آموزش عمومی بسیار مفید دانست

مهندس عرب در پایان به برقراری تعامل وهمکاری دوجانبه و گسترش مراودات بین شهرداری منطقه چهار و دانشکده طب سنتی ابراز تمایل کرد

در پایان این نشست شهردار منطقه چهار و هیأت همراه از ساختمان هروی دانشکده طب سنتی بازدید کردند

 

گفنی است در این بازدید معاون اجتماعی و فرهنگی شهردار ناحیه، کارشناس سلامت شهرداری و مدیر محله و دبیر شورایاری محله، شهردار راهمراهی می کردند

آغاز به تحصیل دهمین دانشجوی خارجی دانشکده طب سنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران

IMG_20160705_134016

روابط عمومی دانشکده طب سنتی: آموزش اصول ومبانی طب ایرانی به دانشجویان خارجی ازاصلی ترین قدمها به سمت معرفی و جهانی کردن این طب است.

به گزارش روابط عمومی دانشکده طب سنتی، دهمین دانشجوی بین المللی دانشکده طب سنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران، آقای چیا از کشورتایوان است که از روز ۱۴ تیرماه دوره آموزشی خود را در دانشکده طب سنتی آغاز کرده است.

این دانشجو که در رشته طب سنتی چین و طب سوزنی در دانشگاه پکن تحصیل می کند، دوره کوتاه مدت طب فشاری، رفلکسولوژی، ماساژ و حجامت را زیرنظر دکتر امیرهومن کاظمی آغاز کرده است.

به گفته دکتر کاظمی سعی شده است دربرنامه طراحی شده برای آقای چیا اصول و مبانی طب ایرانی نیزآموزش داده شود.

معاون بین الملل دانشکده طب سنتی ابراز امیدواری کرد که دانشجویان خارجی دانشکده طب سنتی دربازگشت به کشورهای خود بتوانند طب ایرانی را معرفی کنند که این یکی از قدمهای اصلی برای جهانی کردن طب ایرانی خواهد بود.

دکتر کاظمی در ادامه درخصوص مشارکت اساتید دانشکده طب سنتی تصریح کرد: سعی شده است مشارکت حداکثری اساتید دانشکده جلب شود تا برنامه تدریس جامع تری برای ایشان فراهم شود.

گفتنی است دانشکده طب سنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران طی مدت اخیر ده دانشجو ازکشورهای ترکیه، عربستان، چین، اتریش و تایوان پذیرش کرده است.

سحری خوردن لازم است

1507255320-takmehr_ir

یکی از اصول مهم نگاهداشت تندرستی، رعایت عادت هاست، باید به عادت های خوب احترام گذاشت و عادات بد را نیز به تدریج ترک کرد. بیشتر ما عادت به خوردن سه یا دست کم دو وعده غذا در روز را داریم. خوردن سحری در جهت رعایت این عادت، لازم است. برخی افراد در وعده سحری، کم اشتها یا بی اشتها هستند، به این افراد توصیه می شود خوب و به وقت و به اندازه بخوابند، حتماً نیم تا یک ساعت زودتر بیدار شوند و تدابیر وعده افطار را هم رعایت کنند تا در زمان سحر گرسنه باشند.

توصیه‌های نوروزی از دیدگاه طب ایرانی

1507255320-takmehr_ir

archive_25-12-1392_IMAGE635306498092728284 144786_87812_180

حفظ سلامت در ایام نوروز و آغاز توأم با شادی و نشاط فعالیتهای کاری سال جدید پس از اتمام تعطیلات از اهمیت ویژه ای برخوردار است. چرا که اگر حتی یکی از اعضای خانواده در این روزها به دلیل رعایت نکردن اصول حفظ سلامتی، بیمار شود، سرور و شادی این ایام به کام تمام خانواده تلخ می شود. صبحانه یکی از مهمترین وعده‌های غذایی است که نقش ویژه‌ای در حفظ سلامت افراد دارد. افراد شاغل ممکن است در طول روزهای کاری به علت کمبود وقت و… صبحانه مناسبی مصرف نکنند اما تعطیلات نوروز زمان مناسبی است که  می توان از فواید مصرف این وعده غذایی مهم بهره برد. توصیه می شود در وعده صبحانه از عسل طبیعی یا مرباهایی مانند مربای به، بالنگ و سیب به همراه نان برشته، زرده تخم مرغ آب پز ، مویز و بادام استفاده شود که هم مقوی هستند، هم هضم راحتی دارند و نیز معده و بدن را تقویت می کنند. در ایام نوروز افراد ناگزیرند برای دید و بازدید در طول یک روز به خانه های متعددی مراجعه کنند. بنابراین لازم است از پرخوری و روی هم خوری غذاها، آجیل، شیرینی و تنقلات، چای و میوه خودداری کنند.مصرف بی رویه شیرینی‌ و تنقلات به خصوص در کودکان در مدت دوهفته تعطیلات نوروز می تواند باعث بروز مشکلات جدی و بیماریهای گوارشی در آنها شود.پس از مصرف شیرینی و شکلات حتماً به مسواک زدن دندانها توجه شود تا سلامت دهان و دندان در این ایام به مخاطره نیفتد. شیرینی های نوروزی معمولا چند ساعت یا حتی چند روز روی میز باقی می مانند بنابراین شیرینی های تر برای پذیرایی در نوروز مناسب نیستند و روی شیرینی های خشک و تنقلات نیز باید با پوشش مناسب پوشانده شود تا گرد و خاک، آنها را آلوده نسازد. استفاده از آجیل مانند بادام،پسته و فندق به حد اعتدال در نوروز مناسب است. اما باید توجه شود که حتی الامکان آجیل را خام و تازه و با پوست تهیه کنید و در موقع مصرف به میزان مورد نیاز آنها را از پوست خارج کنید. آجیل مغز شده که به مدت طولانی مانده باشد، خواص غذایی خود را از دست می دهد. به علاوه ممکن است قارچ و کپک در آجیل مانده رشد کند و مصرف آن باعث ایجاد بیماری شود.بهتر است در یک وعده از یک نوع آجیل مثلاً فقط پسته یا فقط بادام و… به مقدار متناسب استفاده کرد، از مصرف مخلوط آجیل باید پرهیز کرد تا هضم مناسبی در بدن ایجاد شود.